Triatlon Duatlon Wetteren - Blog

Lees hier het laatste nieuws over Triatlon & Duatlon Wetteren.

Premuim Templates by www.bigtheme.net

Steven @ Ironman Maastricht

Geplaatst door op

Het is 7u 's morgens. Ik sta op de rechteroever van de Maas wanneer er een kanonschot weerklinkt: de vrouwelijke profs beginnen aan hun Ironman Maastricht. De start van mijn wedstrijd laat nog even op zich wachten, waardoor ik de tijd heb om mijn gedachten te laten afdwalen naar de weg die ik heb afgelegd om hier te komen.

Die weg begint ongeveer vier jaar geleden. Op dat moment was ik absoluut niet sportief. Tijdens mijn studentenjaren beperkte mijn fysieke activiteit zich grotendeels tot naar het café fietsen. Datzelfde café had mij dan weer een bierbuik bezorgd en daar wilde ik nu van af. Ik besloot om te beginnen lopen, zoals zoveel mensen uit het Gentse met een rondje Watersportbaan. Een goed halfuur deed ik over die eerste 5km, maar het luidde wel mijn eerste sportief project in: de marathon. Helaas volbracht ik dat doel al een klein jaar later. Ik gebruik het woord ''helaas'' omdat ik, achteraf bekeken, totaal onvoorbereid aan de start stond en mijn eerste marathon uitgestrompeld in plaats van uitgelopen heb. Het positieve gevolg was wel dat ik nu op zoek kon naar een nog ambitieuzer project. Je raadt het al, de Ironman, voor mij toch zowat het summum voor lange-afstandsatleten. In 2016 sloot ik me aan bij TDW: ik liep er voor het eerst intervaltrainingen, leerde "crawl" zwemmen, kocht mezelf een koersfiets... Bij mijn eerste 1/8 triathlon in Gent werd, figuurlijk, mijn handje vastgehouden om de wissels onder de knie te krijgen. Ik was meteen verknocht aan de sport en het jaar daarop volgden kwart- en halve triathlons, allemaal in functie van vandaag: mijn eerste volledige triathlon.

Er klinkt een tweede kanonschot: de agegroupers trekken zich nu op gang (in triathlontermen duidt men amateurs aan met agegroupers, dat klinkt wat minder denigrerend). Alle atleten worden beetje bij beetje in het water gelaten. Als mindere zwemmer start ik eerder achteraan maar al snel mag ik toch de Maas in: die is aangenaam warm (26°C). Dat betekent spijtig genoeg geen wetsuits toegelaten, voor mij een aderlating. Nu is er echter geen weg terug en het zwemonderdeel beschouw ik eerder als een overlevingstocht. Na 45' krijg ik het wat moeilijk: stukken crawl wissel ik af met schoolslag om wat te bekomen. Het gebrek aan lange zwemtrainingen laat zich hoe langer hoe meer voelen en ik ben meer dan opgelucht als ik na 1u40 eindelijk terug vaste grond onder mijn voeten voel.

De transitie pak ik rustig maar zonder treuzelen aan: 5 minuutjes later zit ik op mijn stalen ros (of beter carbon ros) voor een tocht van 180km door Limburg en Luik. De eerste 60km gaan over glooiende en slingerende wegen. Ik concentreer me vooral op eten/drinken, de hartslag/vermogen onder controle houden, snelheid nemen aan het begin van elke afdaling... Na een kleine 40km sta ik aan de voet van enige echte klim: de Hallembaye met stukken tot 12%. Hier kan ik niet anders dan licht in het rood te gaan, zoniet geraak ik gewoon niet boven. De vele supporters die daar staan maken het wel wat makkelijker. Na de eerste 60km bereik ik het Albertkanaal: vanaf daar is het over vlakke wegen terug naar Maastricht voor het einde van de eerste fietsronde, die ik in 2u46 afwerk. Langs het kanaal voel ik voor het eerst de warmte: bij het vertrek was het nog wat bewolkt, ondertussen heeft de middagzon het kwik al behoorlijk de hoogte in gejaagd. De hoge temperaturen spelen me wat parten in de tweede fietsronde: mijn hartslag gaat behoorlijk hoger dan voorheen en ik besluit wat gas terug te nemen. Samen met enkele sanitaire stops (blijkbaar wat te veel gedronken, nu ja: liever zo dan uitgedroogd beginnen aan het looponderdeel) zorgt dit voor een iets tragere tweede ronde (2u50). In totaal fiets ik 5u36, wat overeenkomt met een gemiddelde snelheid van 31.8 km/h

Na van de fiets te springen trek ik snel mijn loopschoenen aan om te beginnen aan het laatste onderdeel. Ik probeer niet te lang stil te staan bij het feit dat ik een volledige marathon voor de boeg heb, dat idee vind ik ook nu nog steeds onwezenlijk. Ik concentreer me op het zoeken van een realistisch tempo: de eerste twee kilometers werk ik net onder de 5'00 af. Daarna gaat het iets trager, voornamelijk omdat het af en toe wat bergop gaat en ik mijn tijd neem bij elke bevoorrading. Ondertussen geeft de thermometer 30°C aan en het is dus zaak om genoeg vocht te blijven innemen. Bij de eerste passage aan de finish loop ik nog steeds hetzelfde tempo, mijn hartslag is nauwelijks gestegen en de benen voelen prima: niks dan goede signalen. Veel lezers verwachten nu een dramatische wending in mijn relaas: een inzinking, terug rechtkrabbelen, episch afzien... Die lezers moet ik teleurstellen: mijn marathon kan je gerust saai noemen en ik hou tot het einde halsstarrig mijn begintempo vast. Getuige hiervan zijn mijn tussentijden van ronde 2, 3 en 4: 54'09, 54'07 en 54'13: veel vlakker kan je niet lopen. Wat ik dan wel nog wil beschrijven is de fantastische atmosfeer op het loopparcours. Zonder overdrijven kan ik zeggen dat er duizenden mensen zijn opgedaagd om alle atleten aan te moedigen. Er is bier, muziek en veel locals hebben tuinsproeiers bovengehaald om de deelnemers extra af te koelen. Dit enthousiasme bereikt een hoogtepunt op de Grote Markt: het parcours is daar smal afgezet met nadars zodat je bij elke passage door een zee van mensen loopt. Er zijn denk ik weinig amateursporters die zoiets mogen meemaken, En de kers op de taart is natuurlijk over de finishlijn lopen onder applaus, terwijl de speaker de zin roept die elke vezel op dat moment horen wilt: "Steven, you are an Ironman!"

De marathon werk ik uiteindelijk af in 3u36. Dit levert een totaaltijd op van 11u01'35. Dat is 95 seconden boven mijn origineel doel van 11u, maar enkel zeurpieten gaan daarover vallen. 
Al bij al was het een lange, interessante en toffe weg hiernaartoe. Een lange wedstrijd ook, die overigens prima georganiseerd was. Bovenal zal het enthousiasme van de Maastrichtenaren en andere supporters bij het lopen me nog lang bijblijven.

b2ap3_thumbnail_111_m-100834245-FT-2235_076012-19431618.JPG

Premuim Templates by www.bigtheme.net

Koen @ Swimkap 1/4 Kapelle-op-den-Bos

Geplaatst door op

Na de 1/8 in Oudenaarde was het vandaag tijd voor mijn doop op de 1/4.

De SwimKap Kapelle-op-den-Bos bestaat uit 1,5 K zwemmen, 40 K fietsen (2 ronden) en een 10,5 K lopen (4 rondjes).

Ik vreesde een beetje voor het zwemmen, niet mijn sterkste discipline. Dit bestond uit 750 m stroomafwaarts in het kanaal van Willebroek en daarna 750 m stroomopwaarts. Doel was om tussen de 40 en 45' binnen te zijn (niet als allerlaatste :) ). Tegen de verwachting in was ik op een goeie 38' terug aan wal. Top!

Vervolgens aanzetten voor het fietsen. Al bij al nog een lange T1, we mochten pas op onze fiets na de matten die voor de wisselzone lagen. Dit ging zeer goed. Waar ik bij het zwemmen een 'aantal' keer (ahem) werd ingehaald, was het bij het fietsen het tegenovergestelde. Een gemiddelde van net geen 34 gehaald, waardoor ik enkele tientallen plaatsen kon goedmaken. De temperatuur hurkte tegen de 27 graden en hoger, dus het was best wel warm. Zo ook mijn energiedrank en water. En dat heb ik gevoeld tijdens het fietsen. Naar het einde toe kreeg ik last van buikpijn en krampen...

Zo dan ook het lopen aangevat. En dit liep niet lekker. Door de buikpijn helemaal geen tempo kunnen maken en puur op karakter aan herstelhartslag de 4 rondjes afgemaakt. De conditie was er echter wel, dus ik ben met een heel goed gevoel geëindigd. Op naar meer :)

 

Koen

 

Zwemmen 00:39:25.12
Fietsen 01:13:16.26
Lopen 00:57:26.22
Totaal 02:53:38.90
 

Premuim Templates by www.bigtheme.net

Frank @ Nisraman en X-Terra Italy

Geplaatst door op
Een wedstrijdverslag van TDW'er Frank: 
 
Zaterdag 22/7 was ik klaar met mijn voorbereidingen en zijn we naar La Roche vertrokken om 's anderdaags aan de Nisraman mee te doen. Bij de inschrijving kregen we te horen dat er geen zwemmen was en dat de triathlon een duathlon werd. Geen probleem mijn lopen was  de laatste tijd toch ok.
Zondag 23/7....,opgestaan met een geblokkeerde rug. Nog 2u bezig geweest om deze los te krijgen maar ik bleef scheef staan( ik kon niet meer recht staan, noch recht lopen). We zijn dan nog naar de start geweest maar lang kon ik het daar niet uithouden van de pijn.
Maandag 23/7 vertrokken naar Italië om daar deel te nemen aan X-Terra Italy (Off road triathlon)
Woensdag 25/7 eerste training in Italië... vooral zwemmen om mijn rug soepel te maken. De rest van de week hetzelfde gedaan en soms ook eens MTB en wandelen.
Zondag 30/7 the big day :D
Plaats van de wedstrijd : Scanno and Lago Di Scanno.
Zwemmen in mooi bergmeer.
1500 m in 27' wat snel is voor mij. :D
Fietsen(MTB) op paden met losse keien en daaronder zanderige ondergrond (niet te vergelijken met BE). In tweede deel fietsen zijn we naar een skistation geklommen en daarna een afdaling om U tegen te zeggen. In het dorpje Scanno hadden we ook 2 maal een afdaling van een 30 trappen. Ik rij zo nu en dan wat MTB wedstrijden in de Ardennen maar dit is niet te vergelijken...Ardennen is daartegen een autostrade :-). 30 km in 2u40. Weet het niet 100%, gps viel regelmatig uit.
Lopen( trailrun) ging niet zo goed meer, ook door het parcour. Naar analogie van het fietsen was het hier ook flink klimmen geblazen deels in het dorpje waar het bezaaid ligt met steile trappen en deels in de bergen waar we soms naar boven klauterden. Dan zijn de afdalingen ook niet van de poes want het gaat snel naar beneden op ondergrond vol met losse keien. Het was dan ook een verademing als ik de laatste kilometer op het asfalt kwam en vlot naar de eindstreep liep. Na 4u49 behaalde ik als 152 ste op 381 de eindmeet. Mocht mijn lopen beter geweest zijn had ik de top 10 bij mijn agegroup gehaald. Na het fietsen had ik al de top 10. 
In ieder geval superblij met het resultaat en zeker een aanrader als je uw grenzen wilt verleggen.
Vandaag 1000 meter losgezwommen want rug speelt terug wat op en voor de rest..... Dolce far niente in de Italiaanse zon.
Btw. Ik was de eerste belg een zekere Mewissen Steven, ne jonge gast
 
b2ap3_thumbnail_20431745_10214331737153119_4827550850598947984_n.jpg

Premuim Templates by www.bigtheme.net

Powerman Mallorca 2017

Geplaatst door op

Na een jaar van blessure leed aan de Achilles pees, kon ik eindelijk terug van start gaan in een Powerman. We trokken naar Mallorca op vrijdag 17 februari 2017 zonder grote verwachtingen. Het zou een beetje trainen worden, rust vanaf woensdag met als afsluiter, zaterdag 25 februari deelname aan de powerman als test.  We wilden checken of mijn gezondheid deze zware vorm van Duathlon terug aan kon? Ik had ook nog niet echt doorgetraind op de fiets en wist niet goed of die beperktere fietstrainingen me geen parten zouden spelen. Mijn fietsen is ook al niet mijn sterkste kant. De week verliep vlot en ik voelde dat mijn loopniveau erg sterk was. 

op zaterdag 25 februari kwamen we om 9 u aan de start in de Powerman van Mallorca, een duatlon met 10 km lopen, 60 km fietsen en nog eens 10 km lopen, Seppe Odeyn ging de strijd aan met tweevoudig wereldkampioen op de korte afstand, Emilio Martin. Onze landgenoot, regerend wereldkampioen op de lange afstand, startte behoudend, maar kreeg nadien het gat niet meer gedicht op de snellere Spanjaard. Naast de tweede plaats van Seppe Odeyn zagen we in Mallorca een sterke Tom Van De Keere. Ook Kim Nulens pakte een top-tien plaats bij de elite vrouwen.

Emilio Martin staat vooral bekend om zijn snelheid in het lopen en vanaf de start aan Ferrer Hotels legde hij er stevig de pees op. Met een tijd van 29’08 kon alleen zijn landgenoot Miguel Fidalgo mee. Seppe liep ruim een minuut trager op de 10 km. In de 60 km fietsen kwam hij nog terug tot op een halve minuut van Martin, maar in de slotrun moest hij die inspanningen bekopen. Emilio Martin, wereldkampioen korte afstand in 2012 en 2015, won de strijd der wereldkampioenen in 2u34’28. Seppe Odeyn werd tweede in 2u36’42. Fidalgo completeerde het podium. 

Ook Tom Van De Keere etaleerde zijn een goide vorm. Met een tijd van 2u47’42 pakte hij de negende plaats overall, als tweede age grouper en winnaar in de M30 categorie.

Er was ook nog winst voor mij, Jan Cappaert in de M55 categorie. 

Bij de vrouwen deed Kim Nulens het meer dan behoorlijk bij de elites. De Limburgse behaalde de 7de plaats bij de vrouwen in een tijd van 3u09’34. Dat was op ruime achterstand van de Spaanse winnares Mavi Garcia. Die verbaasde vriend en vijand door in 2u51’02 meer dan vijf minuten uit te lopen op wereldkampioene Emma Pooley. Nina Brenn werd derde. Bij de mannen maakte Tom Van De Keere zijn debuut in het Powerman-circuit. Ook zijn vriendin Rebecca Denys besloot om aan de start te komen én ze liep de Powerman Mallorca bij haar debuut meteen uit, met een eindtijd van 3u50’53!

OP NAAR DE VOLGENDE!

Premuim Templates by www.bigtheme.net

Verslag Grote Prijs van Willebroek 1/4 triatlon (20/8)

Geplaatst door op

Organisatie:
Knappe, kleinschalige organisatie. Alles speelt zich af rond de roeibaan Hazewinkel in Willebroek. Supporters zien de atleten per discipline meerdere keren passeren. En het weer zat ook ongelooflijk mee.

Zwemmen:
Zálig. Een goeie 21°C zorgt voor een frisse zwembeurt. De slechts 79 deelnemers aan de start (mannen en vrouwen tezamen) zorgen ervoor dat je ongestoord kunt zwemmen.

Fietsen:
Geen aangenaam parcours: slechte asfalt en beton, kasseien en klinkers,... Slechts enkele 100-en meters vlotrollende ondergrond. Een energy gel is van mijn fiets getrild.
Non-drafting werd streng gecontroleerd. 
Fietsen was niet goed. Ik kreeg na het zwemmen mijn hartslag niet genoeg naar beneden zonder al teveel aan snelheid in te boeten. Hierdoor ben ik een handvol plaatsen verloren tov het zwemmen.

Lopen:
De eerste 3km kunnen lopen aan 15km/u. Daarna per km steeds 2-4 seconden moeten toegeven waardoor ik uiteindelijk een minuut trager was dan hetgeen ik aankan. Uiteindelijk wel de 16e tijd gelopen.

Resultaat:
Goede training (23e overall; 7e H40) owv te weinig trainingen tijdens de vakantie maar ik had op meer gehoopt.

Premuim Templates by www.bigtheme.net

Verslag BK jeugdtriatlon (27/08)

Geplaatst door op

Gisteren BK jeugdtriatlon in Viersel: na opnieuw minder zwemmen de achtervolging ingezet op de fiets. Ik heb direct enkele atleten kunnen oprapen. De kopgroep van 12 was onhaalbaar en zo kwamen we met 6 achtervolgers de wisselzone binnen. Ondanks het warme weer naar mijn kunnen goed gelopen en zo als 15e gefinisht. Tevreden, maar er is nog werk aan de winkel!

Mijn volledig verslag kan je hier lezen:

http://brechtvanvooren.weebly.com/blog/bk-jeugd-in-viersel-harde-race

 

Premuim Templates by www.bigtheme.net

Verslag Hageland Powertriathlon Aarschot (17/7)

Geplaatst door op

Super tevreden!

Voor de eerste keer het iets langere werk voor mij. De Powertriathlon is de enige 1/3 in België met de wat bijzondere afstanden 2km zwemmen, 60km fietsen over een heuvelend, selectief parcours zoals ze het zelf omschrijven op hun website (aatt.be) en daarna nog 15km lopen op een op dezelfde wijze te omschrijven omloop.

Aan de inschrijvingen kom ik Jelle tegen. Hij doet mee aan de Plastriathlon (da\'s een 1/8e-XL, 27km fietsen). Eigenlijk om zijn vriendin te begeleiden maar die had een barst opgelopen in haar elleboog waardoor haar deelname in het water viel. Nadat ik mijn schoenen heb klaargezet in T2 ga ik naar de stopplaats van de bussen vanwaar ze ons met fiets en al naar de zwemstart zullen brengen. Ik geraak aan de praat met iemand van Ironmanagers. Na er toch al een hele tijd te hebben gestaan in de bakkende zon komt er iemand van de organisatie doodleuk zeggen dat als je meedoet aan de 1/8e je niet op de bus moet wachten want dat je dan te laat zal aankomen en dat al dat volk dat er nu staat toch niet op de laatste bus geraakt. Dan maar de verplaatsing van 11km met de fiets gemaakt samen met de Ironmanager.

Als ik mijn fiets aan het klaarzetten ben in T1 komt Jelle al uit het water. Ik moedig hem aan maar hij roept dat hij weer een slag op zijn oog heeft gekregen tijdens het zwemmen. Als zijn vriendin en hij ooit kinderen hebben, kunnen ze een familie-abonnement nemen op de spoed. ;-) 

Aan de zwemstart kom ik Tom VR tegen die op z\'n gemakje in het gras zit. We hebben beide geen supporters mee dus keuvelen we wat met elkaar. Ik zie dat je kan inzwemmen en ik maak daar dankbaar gebruik van. Het water is redelijk fris dus een wetsuit is gerechtvaardigd maar het is toch zalig zwemmen. Je ziet wel geen steek want het is zo bruin als iets.

Een beetje daarna worden we uit het water geroepen voor de briefing en de start. Ruim 250 mannen en vrouwen door elkaar voor twee ronden met halverwege een Australian exit in het water. Ik vertrek rustig en na enkele 100-en meters zie ik een kans om mij rechts te leggen zodat ik geen last meer heb van de rest. Na 1 ronde slaag ik er in om mij vast te zwemmen achter de boei tussen een houten staketsel. Ik kan niet terug want andere atleten zijn mij gevolgd. Er dan maar over klimmen. Ik kan al bij al een stabiel tempo zwemmen al heb ik het gevoel dat ik weinig zwemmers inhaal en dat ik zelf op het einde nog door een handvol wordt ingehaald.

De wissel in T1 is nooit een sterk onderdeel van mij en als mijn zak dan nog omvalt en half leegkiepert kan je mij luid horen vloeken. Ik geraak wel vlot in mijn pedalen en dat levert deze mooie foto op.

b2ap3_thumbnail_13710709_848045751996128_1051664251798162003_o.jpg
Al wie dat mij volgen wil zal wreed hard moeten lopen fietsen

De eerste 11km zijn vlak langs de Demer en ik vlam een puike 41km/u, al enkele snellere zwemmers inhalend. Na die aanloopstrook houdt het vlakke op en begint het Hageland. 3 lokale ronden van 16km door de heuvels van Aarschot en Rillaar. De eerste twee ronden gaan heel goed. Tot dan rijden er twee andere in mijn gezelschap en springen we geregeld op rechtmatige afstand haasje over. Maar als ik in de derde ronde op een stuk bergop word opgehouden door Karolien Weuts (op dat moment de eerste vrouw in wedstrijd) en een mannelijke wieltjeszuiger (de enige die ik gezien heb die zo opvallend aan het stayeren was) verlies ik de aansluiting met mijn metgezellen. Als ik boven kom, merk ik dat er al een sérieus gat geslagen is. Ik probeer dit dicht te rijden en op de volgende bergop merk ik dat ik er bijna ben maar daarna op het dalende en vlakke wordt het gat weer groter. Ik heb mijn beste pijlen verschoten en er moet nog gelopen worden dus ik consolideer een beetje.
In de uitslag blijkt dat ik voor de tweede wedstrijd op rij plaatsen win met het fietsen waar ik in verleden steevast er een pak verloor. De trainingen beginnen dus vruchten af te werpen.

Weer een bliksemwissel in T2 dankzij de veters. ;-)
Spijtig dat je daar niets van merkt in de tussentijden want ze hadden enkel een mat gelegd na het zwemmen en na de T2 (die enorm lang was want er waren in totaal 500 deelnemers en trio\'s verspreid over drie wedstrijden die allemaal hun fiets moesten kwijt geraken) dus beide wissels zijn bij de fietstijd geteld.

Ik had het loopparcours enkele weken ervoor verkend en ik wist dat het niet van de poes was (drie keer twee steile hellingen) maar ik hoopte toch dat ik dezelfde tijd (1u05) zou kunnen lopen in de wedstrijd. Achteraf gezien heb ik iets sneller gelopen per km maar tijdens de verkenning had ik tweemaal het park afgesneden en dat scheelde toch 800m in totaal.
De eerste ronde haalde ik nog een mooi gemiddelde maar na de tweede beklimming waren mijn benen al zo verzuurd dat ik op het hoogste punt een fractie van een seconde letterlijk stil stond. Ik ben fier dat ik kan zeggen dat ik niet gestapt heb - wat een boel andere deelnemers wel deden - maar of je tegen 9km/u een berg opstrompelen semantisch gezien lopen mag noemen, dat weet ik ook niet.
Tijdens de tweede keer door het park word ik opnieuw ingehaald door Karolien. Aan het begin van de derde ronde vlamt Elise Scheerens mij voorbij aan een tempo dat ik niet had kunnen lopen, had ik enkel die 15km moeten doen. Ze zal Karolien nog inhalen en de wedstrijd winnen.
Uiteindelijk kom ik na 1u08 binnen met een 40e looptijd die me ook de 40e plaats algemeen oplevert en zodoende ... (zie begin van het artikel).

Een beetje later komt Tom over de meet die ook geweldig content is met zijn prestatie en zo de teleurstelling van Oudenaarde (zijn woorden) wegspoelt. Zoals het een goede triatleet betaamt analyseren we daarna heel onze wedstrijd. Wanneer we onze chip inleveren krijgen we een bonnetje voor een ijsje. Eén met vanille en één met stracciatella en de twee ouw mannen zetten zich op de grond. Als de hoorntjes op zijn geraken we ook terug weer recht maar merkelijk minder fluks dan enkele uren ervoor.

Dit is een puike organisatie! Enorm veel vrijwilligers staan klaar om tijdens het fietsen bidons water en sportdrank, en tijdens het lopen sponzen, water en cola aan te reiken én om de atleten aan te moedigen. Ook de aankomstzone is goed georganiseerd met alles wat uw lichaam nodig heeft na zo een inspanning (water, sportdrank, enorm veel fruit, cake, wafels, snoep,...) 

Dit is een wedstrijd die de moeite waard is om nog eens te doen.
Ik had voor mezelf gezegd dat als dit meeviel ik me zou inschrijven voor de Halve van Damme. Ik moet het misschien maar doen. 

b2ap3_thumbnail_13691098_848058278661542_2223627764755400407_o.jpg

b2ap3_thumbnail_13708373_848050628662307_3741793498213274664_o.jpg

b2ap3_thumbnail_13667805_848066951994008_6380553295403267661_o.jpg

b2ap3_thumbnail_13717416_848068795327157_4765429834068841243_o.jpg

Premuim Templates by www.bigtheme.net

Verslag Watermolentriatlon Hamme (12/6)

Geplaatst door op

Jaardoel bereikt! Spijtig dat ik niet 4 seconden sneller loop dan Nils. ;-)

Een boel foto\'s en verslagjes in de TDW ledengroep op facebook (https://www.facebook.com/groups/1590924411150885/?fref=ts) met dank aan Arno Meeusen en de véle supporters!

Premuim Templates by www.bigtheme.net

Verslag 1/4 Golf ter Hille triatlon Koksijde (15/5)

Geplaatst door op

De tweede wedstrijd van het jaar voor mij zit er ook alweer op.

Koksijde was dit jaar omgevormd naar een non-drafting wedstrijd. Gelukkig was het veel beter weer dan gevreesd!

Andermaal vier TDW-ers aan de start: Walter, Roger, Cosie en ik:
Roger kwam testen ter voorbereiding van zijn Ironman.
Walter en ik doen hier al drie jaar op rij mee. Op ons kan je rekenen.
En Cosie... eigenlijk kende ik hem niet, maar hij vlamde mij voorbij op de fiets en ik heb \'m pas teruggezien in de atletenzone aan de finish. Kerel kan een ferm stukje fietsen en lopen.

Het water was frisjes maar goed te doen. Spijtig dat het stonk.
Ofwel was er een sterke stroming ofwel iets mis met de tijdsmeting maar iedereen zwom 2-3 minuten sneller dan vorig jaar.

Fietsparcours lichtjes aangepast ten opzicht van de vorig jaar voor ons comfort en veiligheid. Het was iets korter maar toch nog 41km lang. Ik heb genoten van het fietsgedeelte al was de prestatie zelf \"gene vette\". Aan het einde van de eerste ronde ben ik al gestopt met te tellen hoeveel er mij inhaalden. Een hobby is voor ontspanning en niet om in een depressie te sukkelen.

In T2 realiseer ik een bliksemsnelle wissel (37s = 17e tijd, trio\'s niet meegeteld). Dat is dankzij die snelbindveters hé (zie verslag Veloopzwem).

Tijdens het lopen vind ik het eigenlijk te warm. Voor het eerst onder de 40 minuten gedoken op een afsluitende 10km wat dan weer een opsteker was omdat ik zo andermaal wat verloren fietsplaatsen kon goedmaken.

Uitslag:
- Cosie 20e in 1:59:14
- Roger 131e in 2:23:29
- Walter 148e in 2:26:19 en top 10 in zijn categorie.
- Ik 54e in 2:06:24
op 221 starters.

b2ap3_thumbnail_image-2_20160518-215734_1.jpgb2ap3_thumbnail_image-23.jpgb2ap3_thumbnail_image-21.jpgb2ap3_thumbnail_image-3.jpgb2ap3_thumbnail_image-6.jpgb2ap3_thumbnail_image-9.jpgb2ap3_thumbnail_image-13.jpgb2ap3_thumbnail_image-14.jpg

Premuim Templates by www.bigtheme.net

De jeugdtriatlon in Doornik stond vandaag op het programma.

Na lange tijd in de kast te liggen kon de wetsuit voor een eerste keer dit seizoen worden aangetrokken. Het warme weer van de voorbije dagen heeft het water toch een beetje opgewarmd, waardoor het aangenaam zwemmen was. Het gevoel was nog niet super maar ik zwom redelijk vooraan. Na een snelle wissel sprong ik op de fiets. Ik probeerde op de hellende aanloopstrook naar het fietsparcours nog enkele atleten, die aan het sukkelen waren met hun schoenen, in te halen. Dit lukte vrij goed en in de verte zag ik een groepje van vier waar ik snel naartoe reed. Een slechte samenwerking resulteerde erin dat ik plots een gat kreeg en er even alleen vandoor ging in de achtervolging op de enkele koploper. Ik deed dit ook omdat ik wist dat er nog goede junioren op komst waren. Helaas werd ik in de laatste ronde ingehaald door een groep van een man of zeven. In het wiel kon ik nog even recupereren om daarna aan het loopnummer te beginnen. Al snel merkte ik dat ik last had van de warmte, het tempo bleef hangen. Enkele atleten snelden mij voorbij in het begin en ik kon niet aanpikken. De laatste kilometer ging iets beter en ik liet de twee jongens die bij mij liepen achter om een 6e plaats te behalen. Dit resulteerde bovendien in een podiumplaats in mijn leeftijdscategorie. Mijn eerste beker is binnen :)

 

Brecht

 

Premuim Templates by www.bigtheme.net

Verslag Veloopzwem De Haan (19 maart 2016)

Geplaatst door op

De Haan, 19 maart, de kop is eraf.

Ultrakort verslag:

- TDW was goed vertegenwoordigd: Marc, Walter, Roger en ik. Gijs is nog voor de helft van ons én Silke en Kim moesten spijtig genoeg op het laatste moment afhaken.

- Tijdens het zwemmen kom ik in botsing met Marc. Er moeten geen gewonden afgevoerd worden.

- Tijdens het fietsen word ik er andermaal verschillende keren afgereden. Gedachte: waarom doe ik dit terwijl ik lekker warm thuis kan zitten én mij alleen nog inschrijven voor non-drafting.

- Tijdens het lopen moet ik stoppen om mijn veter opnieuw te knopen. Toch eens dringend van die snelbindveters kopen.

Als alles goed gaat tot in Koksijde.

b2ap3_thumbnail_11118829_1326591557367022_9193707903083995648_o.jpgb2ap3_thumbnail_12022414_10201717519217323_1062418569857852468_o.jpgb2ap3_thumbnail_12525526_1326587857367392_558520528141379221_o.jpgb2ap3_thumbnail_12513907_1326587157367462_6263252927663586635_o.jpgb2ap3_thumbnail_12419213_10201717649540581_1054818621697910320_o.jpgb2ap3_thumbnail_12885799_10201717605659484_3470347933971004396_o.jpgb2ap3_thumbnail_12672110_1326600667366111_5175014978527540352_o.jpgb2ap3_thumbnail_DSC_0545.JPG

 

Premuim Templates by www.bigtheme.net

Probleem online inschrijving

Geplaatst door op

Beste

Er zijn problemen met de online inschrijvingen. Wie nog wil voorinschrijven kan tot 24u deze nacht (22/10) een mail sturen naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. /

Onze excuses voor het ongemak.

 

 

Premuim Templates by www.bigtheme.net

Laatste dag voorinschrijvingen duatlon op 22/10

Geplaatst door op

Op donderdag 22/10 om 24 uur eindigt de periode waarbinnen u kan voorinschrijven voor onze crossduatlon op zondag 25/10. Surf als de wiedeweerga naar het tabblad over de Reuzen van Wetteren Crossduatlon en schrijf je in!

Premuim Templates by www.bigtheme.net

Op zondag 18 oktober kan u onder begeleiding het parcours van de Reuzen Van Wetteren Crossduatlon verkennen. Zowel loop-, als mtbparcours worden verkend. Afspraak om 10 uur stipt aan de parking van Sport- en Recreatiecentrum De Warande. Het parcours is gewijzigd in vergelijking met de voorbije edities. Het loont dus zeker de moeite om aan de verkenningen deel te nemen.

Premuim Templates by www.bigtheme.net

Verslag kwarttriatlon Mechelen (20/9)

Geplaatst door op

Mechelen, 20 september, TOP-dag voor TDW!

Ik heb het dus weer aan mijn rekker. Ik kan het verslag schrijven. \"Maar gij kunt dat zó goed\", zeggen ze dan en ik laat me altijd vangen hé. Soit.

Laatste triatlon van het seizoen voor mij en ik heb er eigenlijk niet veel zin in de voorgaande dagen. Ik had me super geamuseerd op de Zwintriathlon en ik had niet veel goesting in een drafting wedstrijd. Maar de dag zelf is het geweldig weer en mijn voornemen is om er volop van te genieten. En niet te vallen. Vooral niet te vallen...! ;-)

Na aankomst zie ik onmiddellijk de familie Van Vooren. Brecht en vader Jan doen mee en Niels is mee om te supporteren. Brecht is nog wat kracht aan het binnenspelen en Jan kijkt toch wat op tegen zijn eerste kwart. Proberen te genieten Jan!

Eerst inschrijven en schoenen klaar zetten in T2. Blijkbaar zijn we (heel het gezin is mee) dit jaar redelijk vroeg want we moeten nog redelijk lang wachten vooraleer de wisselzone open gaat maar dat geeft me tijd om wat bij te praten met de ex-voorzitter van H3O (triatlonclub van Halle), die vooral een superfijne collega is, die de dag ervoor een mooi resultaat behaalde op de Halve van Damme maar toch niet zo goed was als onze Gijs.

Dan naar T1 om de fiets gaan af te zetten en waar ik tegen bijna ex-prof Bert Jammaer zeg dat hij zijn fiets wat moet opschuiven want dat ik anders geen plaats heb. :-)
Zijn er andere sporten waar je je één-op-één kan meten met de top? Super toch.

Samen met vrouw en kinderen wandel ik naar de zwemplas zodat ze alles goed kunnen volgen. Daar komen we ook Arno tegen. Net als Niels heeft hij zijn step mee om als vliegende supporters rond te kunnen sjezen.

De vrouwen starten 25 minuten voor de mannen en Karlien wordt op naam afgeroepen en mag enkele meters voor de andere vrouwen starten dankzij haar prachtige 3e plaats op het Belgisch kampioenschap jeugd een week geleden. Ze komt trouwens als tweede vrouw uit het water.

Allez, het is aan ons. Naar alle verwachting word ik niet afgeroepen. Ik zet me helemaal rechts om niet te veel in het gewoel te zitten en zorg ervoor dat ik op tijd duik. De Eglegemvijver gaat zeer plots redelijk diep waardoor ik vorig jaar al onder water lag nog voor mijn brilletje goed stond. Dit jaar geen problemen. Ik kan op mijn eigen tempo zwemmen en ik geniet met volle teugen van de glinstering van de zon op het blauwe, weliswaar vrij ondoorzichtige, water.

Halverwege mag je even terug over het strand lopen. Net voldoende tijd om de supporters te groeten en mijn zwembrilletje goed te zetten.

Na 25 minuten kom ik met de 69e overall tijd uit het water, wat ik op dat moment natuurlijk nog niet weet. Het is redelijk ver lopen naar de wisselzone en de matten die ze gelegd hebben over het gras, de modder en het beton zijn nat en redelijk glad. Toch even inhouden als we naar beneden onder de spoorweg lopen. De wissel gaat niet bijzonder vlot maar ik heb wel plaats want Jammaer is natuurlijk al lang weg met zijn fiets. 

Ik geraak wat moeilijk in mijn pedalen maar eens ik weg ben vind ik snel een goed tempo. Al in de eerste ronde vormt zich een groep van 15 man en hiermee werken we de drie ronden af. Tijdens de laatste ronde van Karlien komen we elkaar tegen. Ik heb zelfs adem om iets tegen haar te zeggen. Voor het eerst verlies ik geen plaatsen tijdens het fietsen en kan ik, wanneer er eens een gat valt, dit vrij gemakkelijk dicht rijden. Ook tijdens het fietsen amuseer ik me volop, mede dankzij de vele aanmoedigingen langs het parcours. Ik vrees wel dat ik de hoge gemiddelde snelheid zal bekopen tijdens het lopen.

Maar dat blijkt best mee te vallen. Ik kan de twee afsluitende ronden aan ongeveer hetzelfde tempo afwerken. Ik krijg ook nu vele aanvuringen van de supporters en zal uiteindelijke de 43e tijd lopen aan een gemiddelde van 15km/u, exact dezelfde tijd als Brecht. 

Met een totale tijd van 2u12 (5 minuten sneller dan vorig jaar en dat terwijl de winnaar er bijna 3 minuten langer over heeft gedaan) kom ik als 42e overall over de meet. Karlien en Brecht staan al helemaal fris te blinken, Jan komt een beetje later binnen. Hij leverde misschien de beste prestatie van ons allemaal want hij verpulverde zijn vooropgestelde tijd met 18 minuten en zijn \"als ik dat haal dan val ik achterover\"-tijd met ruim 8 minuten. ;-)

Ik sta eigenlijk al klaar om mijn fiets op te halen en naar huis te gaan als mijn vrouw zegt dat ik best nog eens naar de uitslag ga kijken want dat er vooral jonge mannen voor mij over de streep zijn gekomen. Vooral jonge mannen... dan weet je dat je er oud uit ziet.

Als ik ga kijken, ben ik aangenaam verrast want ik ben zowaar voor de tweede keer dit jaar, na Hamme, op het podium gesukkeld (3e H40).
Als ik dit fier ga vertellen blijken ook Karlien en Brecht op het podium te staan (tja, triatlon is een individuele sport dus dan kijk je toch enkel naar je eigen resultaat, niet?). Van stealing my thunder gesproken. ;-)
Nee grapje, ik ben superfier op de jonge atleten en hun prestaties.

Het is wel nog tot 18u00 wachten vooraleer ze aan de podiumceremonie beginnen maar TDW is, na ITC met drie eerste plaatsen (we moeten dringend vrouwen van in de 50 hebben), de meest succesvolle club van de hele namiddag: Karlien 2e D18, Brecht 3e H18 en bibi 3e H40.

Het viel speaker Hans Cleemput ook op want we joelden en klapten veruit het hardst van allemaal. Bij de derde keer: \"Hoe, weeral iemand van TDW op het podium?\" of toch iets in die trant.

Met een supergevoel sluit ik dit seizoen af. Lopen is enorm verbeterd en ook in het zwemmen en het fietsen heb ik een stap voorwaarts gezet. Bedankt Benny voor de trainingen, Seb en Gijs voor de zondagse ritten en mijn gezin voor de steun.

Bedankt aan de sponsors voor de uitrusting. Ik had net op tijd mijn nieuw pakje om te glunderen op het podium.

b2ap3_thumbnail_1702_mechelen2015.jpg

b2ap3_thumbnail_1705_mechelen2015.jpg

b2ap3_thumbnail_1689_mechelen2015.jpg

Premuim Templates by www.bigtheme.net

Verslag Triathlon Gerardmer - Distance Olympique

Geplaatst door op

 

Met zen drieën stonden we zondag aan de start van de kwart triathlon van Gerardmer. Of zoals de Fransen dit zo mooi omschrijven: La Distance Olympique!

 

Negen maanden geleden vroeg ik wie deze uitdaging met mij wou aangaan Jurgen, Eline en ikzelf bleven over. Jammer genoeg moest Yoeri afhaken. @ Yoeri, lees het verslag aandachtig en krijg alvast goesting voor volgend jaar!

Zaterdag 5 september stond de halve triathlon (XL) op het programma. Tom, Marc en Niels kwamen in actie. In een adembenemend mooie omgeving en super ambiance volbrachten deze 3 helden hun opdracht. Tom finishte als 277ste in een mooie 5.47.20, Marc 591ste in 6.16.24 en Niels, die de man met de hamer was tegengekomen tijdens het fietsen, op de 678ste plaats in 6.23.46. In totaal haalden 1420 van de 1600 atleten de eindstreep. We zagen vele stervende zwanen met krampen en spierpijn en wisten meteen dat we het zondag niet cadeau zouden krijgen.

Nadien zijn we per auto even het fietsparcours gaan verkennen. Een ronde van 13,5km met 330 hoogtemeters per ronde. In totaal 3 ronden met telkens de beklimming van de La Rayée. Een helling van 2 km met een gemiddelde van 9% en een piek van 15% bij aanvang van de klim, met kort nadien nog eens een helling van +/- 500m met gemiddeld 9,6% stijging! Goed slapen was de boodschap.

Zondag...eindelijk was het zover. Met een buitentemperatuur van 15°C en een flauw zonnetje was de juiste kledij kiezen vrij belangrijk. Gelukkig had het water een aanvaardbare 20°C. In een prachtig decor met 850 atleten in 1 Wave starten. Eerst de speaker die de ambiance opzweept en dan zonder aftellen het startschot! De eerste honderden meters was het een kwestie van een goede positie te vinden. Dit lukte (gedeeltelijk) voor mezelf, Jurgen vond sneller de vrije baan. Eline had wat problemen in het begin om haar ritme te vinden. Ik zwom een niet onaardige 26.24, zonder te forceren. Jurgen deed beter met 25.42 en Eline haalde een mooie 33.54.

Ik deed het rustig aan bij de wissel, met het fietsen kwam het zwaarste onderdeel er aan. Nog geen 500m na de start wachtte de La Rayée ons op. Op souplesse reed ik naar boven en dat ging vrij goed. Na de La Rayée volgde snel de 2de côte met alweer een piek van +/- 15%. Hier werden slachtoffers gemaakt. Er vielen er 2, voor mij, letterlijk om. Halverwege de 2de ronde haalde ik Jurgen in. Mijn tempo lag iets hoger en we gingen elk op ons eigen elan door. Ik eindige de 40km fietsen met een tijd van 1.41.06. Jurgen kwam een kleine 4 minuten later binnen. Intussen vernam ik van de mama van Eline dat ook zij het goed stelde en de hellingen vlot nam. Met 1.57.06 en 3 gelijkmatige rondetijden van 39\\\' had ze haar race goed ingedeeld.

Het loopparcours, vrij golvend, bleek lastiger dan we ons hadden ingebeeld. De fietskilometers speelden hier uiteraard parten. Jurgen haalde me na ongeveer 2km bij en nam het tempo over.

Mijn loopdiesel was nog niet aangeslaan en hij liep vlot 50m uit. Ik bleef mijn eigen tempo lopen en kwam wonderwel na 5km terug in het spoor van Jurgen. Ik voelde dat hij vertraagde en nam het commando over. Den diesel was aangeslaan... We kruisten na ongeveer 7 km Eline. Ze was ondertussen ruim halfweg haar eerste loopronde. Met een high five bij het kruisen zag ik dat het goed was. Niet dat ik vleugels kreeg, maar het lopen ging me goed af. Ik bleek mijn race goed te hebben ingedeeld. Jurgen zat jammer genoeg door zijn beste krachten heen. Weinig slaap de avond voordien en problemen met de nieuwe fietsschoenplaatjes hadden voor de nodige stress gezorgd. Dit speelde hem toch parten.

Ik eindigde de 10 km in 54.38 op de 400ste plaats met een eindtijd van 3.09.45. Jurgen kwam binnen op 55.54. Hij eindigde als 421ste met een eindtijd van 3.11.41. Eline kwam binnen als 718de op 3.43.43 met een looptijd van 1.05.52

Onze uitdaging zat er op! Moe maar voldaan wachtte ons nog een terugreis van 500km. Ook deze brachten we tot een goed einde ;-)

Tot binnenkort,

Thierry

 

 

Premuim Templates by www.bigtheme.net

Verslag Zwintriatlon (2/9) door Matthieu

Geplaatst door op

Dat triathlon een ietwat aparte hobby is blijkt al bij het opstaan voor de Zwintriathlon. Ik vertrek om 08:00 vanuit Gent naar Knokke, voor een race die, als alles vlot verloopt, om 13 u 45 start. Het “enige” wat ik nog moet doen is me inschrijven. Bizar, het doet me wat denken aan zeilen, maar daar heb je nog een pak meer werk met je materiaal. 

Eens ik aankom, is er al gigantisch veel volk in het sportcentrum in Knokke. Even wachten en aanschuiven, alle nodige zakken in ontvangst nemen en mezelf 2 super coole nummer tatoos laten zetten. Vrij professioneel allemaal.

Wel is er aan alle inschrijftafels veel gedoe omtrent de licenties van de federatie. Zo goed als niemand heeft die kaart bij en dit wordt streng gecontroleerd. Grappig om aan de tafel van de pro’s naast mij te zien dat de vrijwilliger aan Rob Woestenborghs vraagt om te bewijzen dat hij wel lid is van de federatie…

Nadat ik me heb klaargemaakt, ga ik naar de wisselzone voor het lopen in Knokke, zet alles klaar en vandaar gaan we per fiets naar de start van het zwemmen in Sluis.  Ik maak mijn wissel zwemmen-fietsen klaar en beslis om deze keer mijn schoenen niet met rekkers vast te hangen, maar reeds ervoor aan te doen.

Ik start in de wave PRO 2, geen idee vanwaar ik de eer krijg met die mannen te starten, maar de meesten in mijn categorie lijken hetzelfde te denken.

Het weer is ondertussen opengeklaard en na de regen van de ochtend krijgen we een mooi zonnetje te zien.

De zwemstart verloopt zeer chaotisch. Er wordt, meer dan anders, getrokken, geduwd in mekaars voeten gezwommen… Ik voel me als een klein visje dat niet echt zijn plaats vindt. Het is moeilijk om mijn ritme te vinden, en achteraf gezien ben ik te braaf. Naar het einde toe vind ik beter mijn ritme en wat me opvalt is dat het zwemmen langer is dan in Brugge. De gps geeft trouwens ook aan dat er 1,25 km gezwommen werd in 19:20. Niet echt schitterend, maar op het einde heb ik nog wat goed gemaakt. Ik kom in de middenmoot uit het water en ik beslis om aan te vallen op de fiets…

In het begin lukt dit vlot, ik haal vele renners in. Mijn gps zegt dat ik vaak rond de 40 km/u draai, voor mij een erg mooi tempo. Alles gaat vlot, maar er is een beetje tegenwind.  Eens we kilometer 35 naderen komen we terug in België, de wegen worden slechter en ik begin het erg moeilijk te krijgen om mijn tempo vast te houden.

Ik krijg echt een tikje en zak tot max nog 30 km/u, de vele verkeersdrempels en putten in de weg helpen niet om een goed tempo te vinden. Ik zie veel van de mannen die ik inhaalde terugkomen en kom uiteindelijk net na de middenmoot in de wisselzone na 1u 16 op de fiets voor 45 km.

Ik voelde op het einde van het fietsen al dat ik mijn beste pijlen verschoten had. Het doet echter wel deugd om de rug te rechten en te lopen.  Al kan ik nooit echt een snel tempo ontwikkelen. Ik moet vechten om uit te lopen en tot mijn frustratie zie ik nog meer mannen passeren die ik in het begin van het fietsen voorbij stak. Doseren, het is iets wat ik nog zal moeten leren vrees ik. Ik ben heel blij als ik na 4 slopende rondjes van 2,5 km de finish haal in 49 min. Ik werk de triathlon af in 2u 29, in Brugge was ik sneller, en ik vind het vooral jammer dat ik wat teruggevallen ben.

Dit gezegd zijnde was het opnieuw een zeer goede ervaring, en zijn er veel lessen uit te trekken. Ik zou anderen deze triathlon zeker ook eens aanraden. Heel goed georganiseerd en mooi parcours. Zeker het zwemgedeelte.

Na de finsih kom ik Tom tegen die een mooie tijd haalde van 2u 18.  Moe en voldaan gooien we ons op een fruit en yoghurt buffet! 

Premuim Templates by www.bigtheme.net

Verslag Ironman Zürich (19/7) door Gijs

Geplaatst door op

‘s Morgens om 3u15 word ik wakker, badend in het zweet. Geen airco op de kamer in combinatie met 35°C overdag en meer dan 20°C ’s nachts zorgen niet altijd voor een goede nachtrust. Om 3u30 zou de wekker aflopen. Ik kan de slaap niet meer vatten. Ik sta dus maar op, de start van een speciale dag.

Die start ik met een koninklijk ontbijt. Bij mij bestaat dit uit een berg cornflakes en “Smacks van den Aldi”, veel cracotten en sportdrank. Stipt 4u ben ik er klaar mee. Nog 1u de tijd om drinkbussen te vullen en alles samen te pakken.

Bij schemerdonker, om 5u15, stap ik de wisselzone binnen. De fiets staat er al sinds gisteren. Er rest mij enkel nog de banden op spanning te brengen, de drinkbussen op hun plaats te zetten en alles een laatste keer te dubbelchecken. Klaar om mij naar de zwemstart te begeven, een 500m verderop. Om 6u15 loop ik nog een beetje los op het grasveld. Meer dan de zenuwen onder controle houden is dit niet. Maar een goede routine kan je maar beter behouden, lijkt mij. Zwemmen is dit jaar zonder wetsuit, in water van 25,5°C. Heerlijk. Zonder voelt toch altijd wat echter aan.

15’ voor de start kondigen ze een onweer aan, dat eventueel Zurich zou kunnen  aandoen binnen een 30-tal minuten. Als dit gebeurt, moet iedereen reeds na 1 van de 2 zwemronden uit het water. Dit wordt dus starten voor 1,9 óf 3,8 km zwemmen. Extra vraagtekens die ik kan missen, ik doe alsof ik niets heb gehoord. Om 6u40 start van de pro mannen. Een schamele 30 man spurt het water in en zwemt de horizon tegemoet. Twee minuten later mogen de 10-tal pro vrouwen hetzelfde doen. Nog eens 2 minuten later worden de 2500 age groupers losgelaten. De nieuwe “Swim Smart” formule, om het wasmachine gevoel te beperken, zorgt ervoor dat er om de 10 seconden 10 atleten worden losgelaten. Als de 2de of 3de “mini-wave” van 10 atleten spurt ik het water in. Over kiezels en keien is het gevaarlijk voor tenen en enkels, dus niet te ver lopen en snel beginnen zwemmen. Ondanks de speciale startformule vind ik redelijk snel een groepje om aan te haken. Al word ik al snel gewaar dat het tempo misschien net een tikkeltje te snel is om zonder forceren tot het einde vol te houden. Al zwemmend speur ik de hemel af naar een naderend onweer. Niets te zien of te horen. Zal wel niets worden. Halfweg is er de “Australian exit” over een klein eilandje. Leuk om de supporter(s) even te kunnen aanhoren, en terug het water in. De aansluiting met het groepje begint mij, na enkele keren een gaatje toe te zwemmen, te veel te worden. Ik zie dat we, tussen de gedubbelden, een pro vrouw voorbij zwemmen. Ik blaas een beetje uit in haar voeten. Als er een andere age grouper komt voorbij gesneld, pik ik opnieuw aan. Perfect tempo, dat ik met een goed gevoel kan volgen. Hij baant zich een weg tussen de vele gedubbelden, ik volg gezwind.

b2ap3_thumbnail_Zurich1.jpg

Na net een uur zwemmen, de wisselzone in. Er staan nog zeer veel fietsen, zelfs nog veel fietsen van de pro vrouwen en enkele pro mannen. Helm op en gaan. Ik bind de schoenen toe en leg mij in mijn aerobars. Na de 1000-den kilometers trainen, voelt deze houding als een tweede natuur. Moeiteloos duw ik te teller tot net boven de 40 km/u. De eerste 30 kilometer zijn quasi biljartvlak langs het meer. Er staat een lichte tegenwind, maar dat deert mij niet. Ik raap de ene na de andere snellere zwemmer op. Dit zonder mijn hartslag uit het oog te verliezen, niet boven de 145, zoals met mezelf was afgesproken. De kilometers vliegen voorbij, het eerste korte klimmetje is al achter de kiezen. Dit wordt gevolgd door een glooiend landschap dat uitnodigt om op de grote plaat over te “poweren”. Ondertussen ben ik pro-vrouwen en een aantal pro-mannen aan het inhalen. Op het tweede en langere klimmetje (The Beast) hou ik de hartslag onder de 150, zonder echt uit mijn tempo te geraken. Voor ik het weet zit ik in de afdaling terug naar het meer. Tegen snelheden boven de 70 km/u, met lange rechte stukken, op 2 bochten na, niet gevaarlijk. Vervolgens, een eerste maal “Heartbreak hill”. Steil, maar slechts een dikke kilometer lang. De massa’s volk, die aan Alpe d’Huez-toestanden doen denken, stuwen je naar boven, moeiteloos. Daar staat mijn trouwste supporter om mijn drinkbus aan te geven. Als een steen terug naar beneden. Ik ben benieuwd naar mijn rondetijd. 90 km in 2u27’. Perfect op schema.

b2ap3_thumbnail_Zurich2.jpg

Klaar voor de 2de ronde. Op het vlakke stuk langs het meer is de wind opgestoken. 40 km/u haal ik niet meer, en in de open stukken, net naast het meer, voel ik dat het toch een beetje duwen is, zo tegen de wind. Op het eerste klimmetje begint de maag een beetje lastig te doen. Bij een gelletje of reep maakt deze enkele rare tuimelingen. Ik beslis te temporiseren en veel water te drinken. Echter, beter wordt het hierdoor niet. Na 160 km haal ik de voet dan maar helemaal van de gas, in de hoop toch te herstellen alvorens de marathon aan te vatten. Ik ben dan net bij Geert Janssens gekomen. Een naam en gezicht dat mij bekend voorkomt omdat deze nogal eens (sub)top plaatsen bekleed in een triatlon bij ons in België. Ik laat Geert terug rijden in een klimmetje en probeer te bedenken wat ik zoal kan doen om mijn maag terug aan de praat te krijgen. Ik probeer toch nog wat energie in de tank te krijgen, maar meer dan misselijkheid krijg ik hier niet voor terug. Ik bol voor de 2de keer makkelijk over Heartbreak Hill, want heb het laatste uur bijna niet meer op de pedalen geduwd. Als na 5u en 10 minuten fietsen de wisselzone nadert, ben ik zeer benieuwd naar het gevoel in de loopbenen. Als bij wonder voelen deze nog vederlicht. De wisselzone is nog quasi leeg. Altijd een topgevoel om een lege wisselzone in te stormen. Ik jog naar de tent waar ik mijn loopschoenen aantrek, ik doe het rustig aan, kousen aantrekken, schoenen goed aantrekken. Kwestie van blaren en blauwe teennagels te voorkomen. Nog een slokje water, het zweet van mijn aangezicht spoelen en “on with it”.

Een marathon in 4 rondjes. Ik zoek een tempo dat aangenaam voelt. Dit blijkt rond de 4’30” te schommelen en voelt makkelijk. Al loop ik met het besef dat ik dringend energie moet naar binnen krijgen om dit te kunnen volhouden. Bij het eerste aid station, deze staan zowat om de 2 km op het parcours, neem ik water en cola. Het water gaat nog, maar de cola doet mijn maag draaien als een tol. Bij de geur van de isotone sportdrank of de gellekes alleen al, knijpt mijn maag zich samen. Na 6 km moet ik, van al dat water in de laatste uren, toch even een plaspauze nemen. Een kleine kilo lichter zoek ik terug mijn tempo, maar dit gaat al wat minder vlot, de benen beginnen te wegen en mijn maag wordt maar niet beter. Bij elk aid station drink ik water en cola, maar echt helpen doet dit niet. Na 10km is de tank dan echt leeg. Ik kan het even niet meer opbrengen van te lopen. Al stappende wordt pijn er niet minder op, lopen dan maar. Het besef dat dit niet meer goed gaat komen, bekruipt mij. Tussen de aid stations blijf ik lopen, terwijl mijn maag steekt en draait en verkrampt. In de aid stations neem ik al stappend water en cola naar hartenlust. Ondertussen is het al redelijk warm, maar de vele schaduw langs het parcours maakt het zeer doenbaar. Ook is mijn tempo niet van die aard dat ik last zou krijgen van de hitte. Na 25km heb ik het gevoel dat ik er een beetje doorkom, ik kan het tempo enigszins verhogen en stap even niet meer door de aid stations. Echter, dit gevoel verdwijnt even snel als het gekomen is. In de laatste ronde wordt ik bijgehaald door een vriendelijke Belg, Ruben De Gendt. We houden een korte babbel. Blijkbaar was het zwemmen een dikke 4 km, althans volgens zijn GPS. De 2-tal kilometer dat we samen lopen, doet de pijn en miserie even vergeten. Ik heb zelfs het gevoel dat ik toch nog ergens een tandje vind om bij te steken en hoop hiermee de laatste 7 km te kunnen uitzingen. Echter, na 39 km gaat het licht volledig uit. Ik begin te stappen aan een aid station en kan het niet meer opbrengen om te beginnen lopen. Elk bankje, boordje en steentje ziet er een uitnodigende plaats uit om even te gaan zitten en liggen. Eindelijk te stoppen. Ik vecht met alles wat er nog in mij zit om dit niet te doen. Op 1,5 km van de finish staat een groepje Belgische supporters, die ik van haar nog pluim ken, maar ze zijn zo vriendelijk mij te dwingen om terug te lopen. Na 3 stappen lopen voelt dit eigenlijk helemaal niet zo moeilijk aan en begrijp ik niet meer waarom ik zo lang heb gestapt. Mijzelf voor de gek gehouden, lijkt het wel.

b2ap3_thumbnail_Zurich3.jpg

Ik loop, strompel, tot aan de laatste rechte lijn. Daar is er, naast de honderden supporters, mannen met reuze koebellen en pomponnemeisjes, niemand. In die zin dat er niemand anders aan het finishen is. Ik heb de “final stretch” helemaal voor mij alleen. Ik probeer deze laatste 30 meter over tapijt helemaal te absorberen. De tijd of plaats speelde al lang geen rol meer. Ik denk er nog aan mijn pet en bril af te zetten voor de foto en hoor de speaker luid en duidelijk “Gies, from Belgium, you are an Ironman” zeggen. Kippevel over mijn hele lijf. Gedurende een kleine 5 minuten, terwijl ik mij eindelijk kan neerleggen in het zachte gras en mijn ogen sluiten, geeft dit mij een prachtig gevoel. Daarna bevalt mij toch het gevoel dat dit niet helemaal was waarvoor ik zo lang en veel heb getraind. Een gemiste kans. Waarom deed die maag toch zo lastig? Maar ja, het is niet anders.

Het beste moment van de dag waren misschien nog de douches. Deze waren gesponsord door Gröhe. U weet wel, het merk van prijzig badkamergerief. Gezien ik toch nog redelijk voor de grote massa ben binnen gekomen, is er plaats zat en kan ik kiezen uit wel 5 verschillende regendouches. Allemaal om ter grootst. Echt, juweeltjes van douches. De soort waar je van droomt, als je al van douches zou dromen. Ik neem deze die je ook kan instellen als heuse waterval. Water dat als een waterval in een of ander exotisch oord op mijn hoofd gekletterd. Eens gedoucht voel ik mij als nieuw, op de benen na, want deze voelen toch een beetje stram. Klaar om alles te laten bezinken.

 

Geen gewone belevenis, zo’n Ironman.

b2ap3_thumbnail_Zurich4.jpg

Premuim Templates by www.bigtheme.net

Verslag watermolentriatlon Hamme (14/6)

Geplaatst door op

(Zoals beloofd aan Gijs schrijf ik het verslag)

Hamme, 14 juni, dubbel gevoel achteraf

Een triatlon die start om 11u,... beetje raar vind ik wel. Je moet dus redelijk vroeg vertrekken als je niet echt in de buurt woont. Deed ik er ook nog langer over dan ik eerst had ingeschat maar ik kwam voldoende op tijd aan om alles rustig te regelen. Ik kon dicht bij het secretariaat parkeren en nadat ik ingeschreven was, reden Gijs en ik samen naar de zwemstart. Daar kwamen we ook Jelle tegen die, twee weken na een lichte hersenschudding opgelopen tijdens de Ros Beiaardtriatlon in Dendermonde, toch aan de start staat. Ik vind het zeer heldhaftig of geweldig zot (ik ben er nog niet uit welke van de twee gevoelens primeert ;-)).

De zon gaf al lekker van katoen en toen de start voor onbepaalde tijd uitgesteld bleek, zochten alle atleten, ondertussen al allemaal aan het puffen in hun wetsuit, verkoeling in de schaduw. Uiteindelijk een half uur later, toen een vermiste seingever eindelijk op zijn of haar plaats stond ergens op het parcours, mocht er gestart worden van de politie: eerst de vrouwen en vijf minuten later de mannen. Het water was lekker fris en alhoewel vrij ondoorzichtig was het toch plezierig zwemmen. Niet al te veel deelnemers aan de start en ruim voldoende plaats in de Oude Durme. Na 1250m of 1350m (als iemand de juiste afstand kent, wat voor alle drie de disciplines geldt, vul gerust aan) komt Gijs als 5e, ik als 17e (21e overall) en Jelle als 66e man uit het water. 

Na een rustige wissel de fiets op en daar stond Benny mij al aan te moedigen. Ik rijd met veel moeite naar de twee deelnemers voor mij en tijdens de eerste ronde rapen we enkele voorliggers op maar komen ook enkele hardrijders aansluiten. Zo hebben we al snel een uitgebreide groep die naar mijn normen oerend hard doorvlamt. Na één ronde vraag ik me af hoe lang ik er nog ga kunnen blijven aanhangen. Een halve ronde verder schat ik een bocht verkeerd in en beland ik in de berm. Voet aan de grond en de vogels zijn gaan vliegen. Godverdomme, niemand achter mij dus Bredene all over again. Handen in de beugels en proberen alleen zo hard mogelijk te rijden. Op het einde van de tweede ronde komen er twee over mij. Ik probeer aan te pikken maar ze gaan te snel. Allez, toch ene want de andere blijft zo een 100 meter voor mij hangen. Aan het begin van de laatste (halve) ronde kan ik bij hem aansluiten en we proberen om met twee continu af te wisselen. Op ongeveer 6km van de wisselzone komen er twee anderen over ons heen. Ik probeer aan te sluiten en dat lukt. Bij mijn kompaan is de kracht op. De twee porren mij aan om over te pakken maar bij mij is het vet al lang van de soep. Eén rijdt de allerlaatste kilometers nog een beetje van ons weg. Ik laat die voor mij ook met enkele seconden voorsprong de wisselzone inrijden, kwestie van erkentelijk te zijn dat ik in zijn wiel mocht hangen. Overall 11 plaatsen verloren tijdens het fietsen. Gevoel na het fietsen was echt rot. Ik voelde me serieus vermoeid, iets wat ik de voorgaande wedstrijden nog niet zo erg had meegemaakt.

Ik zit even in de verkeerde rij in de wisselzone maar vind dan toch mijn schoenen en dus kan ik aan het lopen beginnen. Ik zie slechts één iemand voor mij lopen en ik heb het gevoel dat we ongeveer even hard lopen. Na enkele kilometers zal blijken dat hij toch net iets harder loopt dan ik. Ik heb echt een klotegevoel tijdens het lopen. Ik kan mijn snelheid van anders niet halen en laat dat ook elke keer aan Benny merken als hij mij moed inroept. Ik denk dat ik op drie loopronden niemand inhaal die voor mij vertrokken is en tijdens de laatste ronde, net nadat ik gedubbeld word door de latere winnaar, moet ik ook nog even stoppen om mijn veter terug vast te maken. Ik pers er op het einde nog een klein spurtje uit (waarom eigenlijk?) en zie op de monitor dat ik 24e ben geworden. Best wel ontgoocheld, zeker na mijn mooie plaats in Bredene. In de finale uitslag zal blijken dat ik toch nog 7 plaatsen teruggewonnen heb tijdens het lopen, mede dankzij drie opgevers.

Gijs en Jelle staan al helemaal uitgerust aan de finish. Gijs omdat hij superknap 4e overall en eerste streekatleet is geworden. Jelle omdat hij na het fietsen gestopt is omdat hij toch nog teveel last ondervond.

Na wat nagepraat te hebben ben ik wel geïnteresseerd in de algemene uitslag omdat ik dit jaar al enkele keren dicht bij het podium was geweest in de categorie van de al iets oudere mannen aka H40. Ik wrijf toch mijn ogen uit als ik zie dat ik 3e in mijn age group ben geworden en ik dus op het podium mag. Voor alle zekerheid ga ik drie keer naar de uitslag kijken. Je zal daar maar het podium opspringen om dan vast te stellen dat je u onsterfelijk belachelijk maakt.

Uiteindelijk is er niemand aanwezig die ik ken die dit moment mee beleeft en tot op vandaag blijken er ook geen bewijzen van te bestaan (enkel van de toppers en van de overall podia staan er foto\'s op het web), dus ik zal het waarschijnlijk allemaal gedroomd hebben.

Maar Gijs en ik zijn wel op tv geweest: 
http://www.tvoost.be/nieuws/veramme-wint-watermolentriatlon-9533
(na 0:33 zie je mijn rug voorbij flitsen tijdens het fietsen en Gijs komt binnen op 1:12). 

Voor de statistieken: 127 individuele deelnemers
- Gijs: 4e
- Tom: 24e
- Jelle: DNF

b2ap3_thumbnail_13362_950255665031702_4542136128339805201_n.jpg

b2ap3_thumbnail_20150614-344_hamme2015.jpg

Premuim Templates by www.bigtheme.net

Trainingsaanbod vanaf 9 juni

Geplaatst door op

Vanaf 9 juni gaan de zwemtrainingen op dinsdagavond door in het openluchtzwembad van De Warande. Deze starten al om 20u! Het water was vorige week donderdag 18°C, neem dus zeker een wetsuit mee. Een maand geleden zijn ook de zaterdagtrainingen verplaatst naar de Nieuwdonk, zoals jullie wel al weten. 

Bij deze nog eens een overzicht van het trainingsaanbod vanaf deze week:

  • dinsdag, 20u-21u15: zwemtraining, openluchtzwembad De Warande, Wetteren
  • donderdag, 19u-20u: looptraining, atletiekpiste Oordegem
  • zaterdag, 9u-10u: open water zwemtraining, Nieuwdonk, Berlare-Overmere
  • zaterdag, 10u (aansluitend op zwemtraining): gezamenlijke duurloop, Nieuwdonk, Berlare-Overmere